Dzień dobry bloggerzy!

"Przychodzimy na ten świat niezapowiedziani. Odejdziemy bez zapowiedzi. Lecz na tym świecie dokonujemy czynów, których nasze pokolenie nie zapamięta, a następne nie zapomni. " - Andrzej Sapkowski

Witam wszystkim serdecznie na blogu, który będę prowadzić razem z moją znajomą zajmującą się oprawą graficzną. :) Zaczynając od początku, chciałabym wytłumaczyć się, skąd w ogóle pomysł na pisanie czegoś takiego.

Sprawa wygląda prosto-

Ciekawość nastoletnia nie zna granic, więc rozmawiając z moją prababcią próbowałam wyciągnąć od niej coś więcej z czasów II Wojny Światowej niż szczęśliwe wspomnienia z okresu już mało z wojną związanym. Czy udało mi się? 

Sądzę, że nawet bardzo, bo kto najbardziej pamięta skutki wojny, jak nie dziewczyna w wieku 6 lat, kiedy te sprawy miały się skończyć, a nadal trwały? 

Może to się wydać dziwne, że chcę pisać pamiętnik z perspektywy 6-letniej dziewczynki, lecz nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Małe dziecko odczuwa najwięcej, a traumy pozostają z nim do końca.

Pamiętnik będzie pisany w formie wspomnień, nie tylko z dzieciństwa, ponieważ te wpisy będą rosły razem z bohaterką. Od malutkiej dziewczynki, przez nastoletnią, już więcej rozumiejącą nastolatkę, aż do dorosłej kobietki, która wychodzi za mąż i nie ma odwagi opowiadać o swojej przeszłości.

Nie będę już więcej zdradzać, lecz niestety nie powiem wam, jak główna postać się nazywa, gdyż nie będę naruszać jej sfery osobistej. W pamiętniku będzie to przybrane imię - Helenka i tyle powinno wystarczyć, gdyż w tym blogu nie chodzi o samą postać, lecz o traumę, którą musiały przeżywać osoby w tamtych czasach.

Co do częstotliwości wstawiania postów, będę próbowała robić to jak najbardziej systematycznie. :)
 

Pozdrawiamy serdecznie i życzymy ciekawej przygody z Helenką przez okres okupacji. :)